Ποίημα: Κάποτε...

Καλημέρα και καλό μήνα,
Καμιά φορά η Μούσα σου σε επισκέπτεται μετά από καιρό και σου θυμίζει ότι δεν πρέπει να ξεχνάς τις λέξεις. Οι λέξεις είναι σημαντικές. Δημιουργούν φράσεις και οι φράσεις νοήματα. Μην ξεχνάς τις λέξεις λοιπόν.

~Κλεοπάτρα

Photo Credit

Κάποτε

Κάποτε. Κάποτε μου είχες πει ότι μ'αγαπάς
Αγαλλίαση. Η ψυχή μου φτερούγισε στα ουράνια.
Σε κοίταξα, με κοίταξες και φύγαμε μαζί.
Κάποτε.

Κάποτε. Κάποτε η ζωή σε επαναφέρει στην πραγματικότητα
Τα χέρια μας αν και παρέμειναν ενωμένα
Κάτι στο βλέμμα μας ήταν αλλαγμένο.
Κάποτε.

Κάποτε. Κάποτε πετούσαμε μαζί όπως παλιά
Κάποτε μου αρκούσε μόνο να είσαι μαζί μου
Κάποτε.

Κάποτε η ζωή με έφερνε κοντά σου.
Κάποτε η ζωή μου ήταν και η ζωή σου
Κάποτε, μα τα χρώματα ξεθώριασαν
Κάποτε.

Κάποτε μου άφησες τα δάχτυλα.
Κάποτε.

Κάποτε. Χάθηκαν τα χρώματα γύρω μας.
Κάποτε.
Χάθηκαν.
Κάποτε.

Κάποτε. Κάποτε υπήρξαμε εμείς.
Τώρα υπάρχω εγώ
Υπάρχεις και εσύ.

Περιμένω...

Σκέψεις διάσπαρτες. Λέξεις διάσπαρτες. Ουσίες και νοήματα διάσπαρτα. Το βράδυ αυτό με ταξιδεύει...

I will be waiting for you by ~thezgi on deviantART

Μια μέρα ακόμα. Μια μέρα που την περιμένω. Σχεδόν ακουμπάω το περίγραμμα της. Σχεδόν. Γιατί ακόμα και τώρα, γνωρίζω ότι μετά από αυτή την μέρα τα πράγματα θα είναι διαφορετικά...

Διαφορετικά. Θα είμαι ελεύθερη για λίγες μέρες να φύγω από την ρουτίνα της καθημερινότητας. Ρουτίνα. Δε θέλω άλλη ρουτίνα. Θέλω θάλασσα! Θέλω το μπλε του ουρανού να είναι το μόνο που βλέπω. Και αν έβλεπα...Και αν έβλεπα κάτι άλλο ακόμα, αυτό το κρατάω για τον εαυτό μου. 

Μερικά πράγματα είναι καλύτερο να μένουν μέσα μας. Να γιγαντώνονται, να ωριμάζουν και να γίνονται ένα με σένα. Σαν έκρηξη σουπερνόβα που συμπαρασύρει το σύμπαν μέσα μας, σε ένα ξέφρενο γλέντι. 

Περίμενα αυτή την στιγμή καιρό τώρα. Σχεδόν την ενστερνίστηκα, όπως την κολόνια που φορούσες προχτές. Σε τυλίγει σταδιακά στο κουκούλι της ζεστασιάς και της μυρωδιάς σου. Η μυρωδιά σου είναι μέσα στο μυαλό μου. Δεν ξεχνιέται. Σαν την αλμύρα από το φιλί σου. Η ανάσα σου...

Σε νιώθω δίπλα μου. Νιώθω την ανάσα σου στο λοβό μου και σχεδόν περιμένω την στιγμή που θα ψιθυρίσεις το όνομα μου. Περιμένω...

Καρτερικά περιμένω, την μελωδία που δημιούργησες για μένα. 

Περιμένω και αγωνιώ...

Περιμένω, βλέπω το χαμόγελο σου και όλα τα ξεχνώ...